De klokken van Ys
Na de val van Ys bleven de zeven klokken van de zeven kerken van de stad op de bodem van de baai van Douarnenez liggen. De vissers zeggen dat men ze bij laagwateravonden, als de westenwind valt, nog hoort luiden.
1 De zeven klokken
Voor de val had Ys zeven kerken en zeven klokken. Elke klok had een naam: Anna, Briec, Corentin, Du, Erwan, Fanch, Gwenolé. Toen Ys verdween, gingen de klokken mee met hun torens. Ze braken niet. Ze gingen op de bodem van de baai liggen in zeven verschillende punten.
2 De nachten van laag tij
De vissers van Douarnenez zeggen: bij stille nacht en laag tij van volle maan hoort men de klokken. Niet allemaal tegelijk — elk haar nacht. Anna in maart; Briec in april; Corentin in mei; zo tot Gwenolé in september. In winternachten slapen ze.
Wie ze hoort, vertelt het niet meteen. De Bretoense matroos weet: wat je van de zee hoort, hou je een dag voor jezelf voor je het deelt. Zo controleer je dat je niet hebt gedroomd.
3 De achtste klok
De ouden zeggen dat er zeven klokken waren, maar dat een achtste zich soms laat horen — één zonder naam. Zij luidt éénmaal per generatie. Wie haar hoort, sterft binnen het jaar op zee. Wie haar niet hoort, sterft niet op zee.
Niemand heeft deze traditie bevestigd of weerlegd. Wie haar zou hebben bevestigd, kon niet meer thuiskomen om het te zeggen. Wie haar weerlegt, is geen matroos.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
