De slotput van Fels

In de dertiende eeuw lag een ridder van Fels in vete met de tempeliers van Heringen. Die loerden op het ogenblik dat hij afwezig was en namen ’s nachts de burcht in, met hulp van een verrader van binnenuit.

De tweede versie vertelt het van binnenuit. De burchtvrouw zat in een donkere onweersnacht bij de wieg van haar slapende zuigeling. Zij hoorde de valbrug rammelend zakken en dacht: dat is mijn man die terugkomt. In de voorhof brak lawaai los. Er klonk wapengekletter, gevloek en het gekreun van vallende mannen, en door alles heen twee woorden: verraad, en overwinning. Een bliksemflits verlichtte het strijdtoneel, en zij zag dat de doodsvijanden van haar huis meester waren van de burcht.

Zij nam haar kind in de armen en vluchtte naar de geheime uitgang. In de hof verried een tweede weerlicht haar aan haar achtervolgers. Toen beval zij haar ziel aan God en stortte zich met haar kind in de slotput. De gouden wieg waarin het kind lag ging mee naar beneden.

Zelfs de overwinnaars stonden stil bij die daad. Zij trokken de twee lichamen weer uit het water. En om de schande van die dood van zich af te schuiven, grepen zij de burchtvoogd die hun het slot had verkocht en wierpen hem in dezelfde put.

De geest van de verrader werd een draak. Onderin de schacht, in een ruime grot die helemaal in de rots is uitgehouwen, bewaakt hij sindsdien het goud, de prijs van zijn verraad. Daar verborgen de heren van Fels tijdens belegeringen hun schatten. Men heeft meermaals geprobeerd in die grot door te dringen en het is nooit gelukt. De draak blaast het licht uit waarmee men de duisternis wil verhelderen, en wie zich in dat onderaardse doolhof op de tast zou wagen, wordt verslonden.

En elk jaar, in de nacht voor Witte Donderdag, verschijnt te middernacht de grootmeester van de tempeliers op de puinhopen van de verwoeste burcht, omringd door zijn ridders. Wie in staat van genade is, kan hen daar een vrolijke reidans zien dansen. De tweede versie legt het op Goede Vrijdag en laat de draak zelf uit de diepte opstijgen om de rei aan te voeren.