Het duivels evangelie van de mijnwerker

Er bestonden twee evangelies: een van Christus en een van de duivel. Twee jonge mijnwerkers die op zaterdag hun loon hadden gekregen, gingen samen naar de markt. In een boekenwinkel kreeg een van de jongens gratis een boekje dat in het Frans was geschreven.

De jongen stopte het boekje in zijn zak zonder er verder bij na te denken. Hij kon geen Frans lezen en beschouwde het als een aardig souvenir.

Drie weken later was de jongen samen met zijn vriend op pad. Onderweg kwam hij een Waal tegen die per ongeluk tegen zijn linkerarm stootte. De jongen riep woedend: “Jij smerige Waal, ik krijg je nog wel!”

Wat verderop viel de Waal plotseling op de grond omdat zijn fiets in twee stukken was gebroken. De vriend van de jongen besefte dat er iets niet klopte en raadde hem aan naar de pastoor te gaan.

De pastoor onderzocht de jongen en ontdekte het toverboekje. Hij verloste de jongen van zijn onbewuste toverkunsten. De pastoor waarschuwde dat er niet veel geestelijken meer waren die een tovenaar konden overlezen.

Er waren er slechts nog enkele, in Heusden, Hasselt, Lommel en Diest. Een leek kon het eventueel ook proberen met behulp van wijwater en een gewijde kaars die speciaal was gemaakt tegen het spiritisme. De jongen vernietigde het boekje en leidde voortaan een normaal leven.