Het duivelspact van de Droge Boom
Bij de ‘Droge Boom’ in Waregem, op het grondgebied van het huidige Vichte, woonde vroeger een klein mannetje dat angst inboezemde bij iedereen die hem kende. Met zijn zwarte baard en donkere ogen waarvan men zei dat niemand er langer dan tien seconden in durfde te kijken, was hij het onderwerp van talloze geruchten.
Dit is het verhaal van een man die zijn ziel verkocht voor bovennatuurlijke krachten, en van de nacht waarin de duivel zijn schuld kwam innen.
1 Het mannetje met de donkere ogen
Bij de ‘Droge Boom’ in Waregem woonde vroeger een klein mannetje met een zwarte baard. De man had donkere ogen, waarin niemand langer dan tien seconden durfde te kijken. De mensen geloofden dat die man een pact met de duivel had gesloten.
Op een avond had de boswachter een donkere gestalte met een haan onder de arm door het bos zien sluipen. Hij volgde de gestalte naar een kruispunt waar vijf wegen bijeenkwamen. Daar verscheen een zwarte heer met een puntige baard, die een stuk wit perkament tevoorschijn haalde en een veer uit de vleugel van de zwarte haan trok. Het mannetje ontblootte zijn arm en ondertekende het contract met zijn eigen bloed. De boswachter zag de maan achter de wolken verschijnen en herkende het mannetje. Hij vluchtte weg en stelde vast dat zijn haren volledig grijs waren geworden.
2 Vreemde krachten
Sinds die dag had het mannetje een ‘galgenjong’ dat hem bijzondere krachten verschafte. In zijn hals zag men een rood vlekje waar hij bloed aftapte om aan het galgenjong te geven. Op een dag stond een boer te vloeken omdat zijn paarden een vracht hout niet konden verplaatsen. Het mannetje verscheen, nam de teugels over en de paarden kwamen moeiteloos in beweging.
Bij het eten goot hij altijd zijn eerste lepel pap op tafel en legde zijn eerste aardappel naast zijn bord — een teken dat alleen tovenaars maakten. Hij genas wratten door erover te wrijven en liet een orgel op de zolder spelen wanneer hij een café binnenkwam, zodat de stoelen begonnen te dansen. Alle klanten vluchtten het café uit.
3 De laatste nacht
Toen het mannetje op sterven lag, brak er een verschrikkelijk onweer los. De pastoor verzamelde enkele dappere mannen om bij de doodskist te waken. Om middernacht werd de kat van de dode plotseling onrustig. Een luide slag deed het huis daveren en de kaarten waarmee de mannen speelden, vlogen door de lucht. De wandklok en alle flessen vielen aan diggelen, terwijl een dreigend gedruis als van klappende vleugels door het huis galmde.
Die nacht is de pastoor het huis komen overlezen. De volgende dag fluisterde het hele dorp dat de duivel om middernacht de ziel van de man was komen halen. Bij de begrafenis zat de doodskist vol muizen. En nog altijd maakt de weg bij zijn huis een bocht — omdat de mensen uit angst altijd met een grote boog voorbij dat huis liepen.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
