De witte juffrouw aan de galg

Een jonge man uit het platteland van Widooie had een liefde ontmoet die zijn hart raakte. Het meisje werkte in de stad Tongeren en zij kenden elkaar al enige tijd. Op een bewuste dag besloot de jongeman naar de stad te gaan om zijn vriendin op te zoeken. Echter, onderweg ontdekte hij iets dat zijn bloed deed stollen. Bij de galg zag hij een groot aantal mensen bijeenkomen. Iemand werd opgehangen! De jongen schrok verschrikkelijk, maar haastte zich voort, omdat hij wist dat hij op tijd bij zijn vriendin moest zijn.

Bij aankomst in de stad vernamen de jongeman tot zijn diepste ontsteltenis dat zijn vriendin iets ergs had mispeuterd – misschien iets gestolen of ongehoorzaam geweest – en daarom was zij veroordeeld tot ophanging. De jongeman voelde zijn hart breken. Snel haastte hij zich naar de galg waar zij nog steeds leefde. Tot zijn grote verbazing lachte het meisje en sprak: “Een witte juffrouw houdt mijn voeten vast en een witte duif brengt me voedsel en drank.” De jongen begreep dat bovennatuurlijke krachten aan het werk waren.

De jongeman, overtuigd van de onschuld van zijn vriendin, ging onmiddellijk naar de politie. Hij vertelde hen dat zijn vriendin onschuldig was en dat er een grote fout was gemaakt. De politieagenten luisterden aandachtig en begonnen hun onderzoek. Al snel ontdekten zij dat de echte schuldigen anderen waren. Deze schuldigen werden in de gevangenis opgesloten. Het meisje werd ongedeerd van de galg gehaald en naar huis gebracht. Later in het leven trouwde zij met haar bevrijder. De witte juffrouw moest Onze Lieve Vrouw zijn geweest, en de witte duif de Heilige Geest, die beide hun beschermende handen over dit onschuldige meisje hadden gehouden.