De heks van de dakpannen
Een man ging vóór de eerste wereldoorlog op een avond samen met zijn broer naar een café. Bij de kachel zat altijd een dikke vrouw, die riep: “Ze zijn daar, ze zijn daar!” Daarna hoorde men lawaai op het dak en zag men dat een hoek van het dak verdwenen was.
1 De spookachtige verschijningen
Bij de kachel zat altijd een dikke vrouw, die riep: “Ze zijn daar, ze zijn daar!” Daarna hoorde men lawaai op het dak en zag men dat een hoek van het dak verdwenen was. De dakpannen stonden mooi op een rij naast het huis, netjes uitgestald. Daarna begon die vrouw te lachen - een eng, vals gelach dat door het café klonk.
2 De poging van de cafébaas
Toen de cafébaas het spelletje beu werd, ging hij ’s avonds met zijn tweeloop bij de deur staan. Wanneer de vrouw had geroepen: “Ze zijn daar”, verdween nu eens de deur, dan weer de stenen van het kippenhok. De cafébaas kreeg echter nooit de kans om te schieten - de vrouw was te snel, te handig met haar duistere krachten.
3 De bevrijding door gebeden
Op een dag had de cafébaas een grote en een kleine gedaante over zijn huis zien springen. Uiteindelijk ging de cafébaas te rade bij de paters van Ieper. De man moest negen dagen lang iedere dag een gebed bidden. Op de negende dag zou die vrouw sterven. Wat de paters voorspelden, kwam uit. Op de negende dag was de vrouw dood en stond het huis vol kruisen. Het spookhuis was eindelijk verlost van zijn vloek.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
