De heks en het kaarsvet

Een vrouw had een klein meisje over de oortjes gestreeld. Omdat het kindje sindsdien de hele nacht huilde, ging de moeder naar een spiritist in Luik. De man gaf de moeder een brandende kaars mee, die op een stuk glas stond. "Als de kaars uitgedoofd is, dan moet je me opbellen", had de spiritist gezegd.

Toen de kaars helemaal was opgebrand, zag de vrouw in het kaarsvet het gezicht van de oude vrouw, die ze verdacht. De spiritist sprak tot de moeder: "Je moet veel bidden en je mag de heks niet meer in de buurt van je kind laten komen". Daarna sliep het kind weer rustig. Op een dag kwam de heks voorbij het huis waar het kleine meisje in een kinderwagen lag te slapen. Toen de heks haar sleutels naar het kind gooide, haalde de moeder het meisje onmiddellijk uit de wagen. Daardoor kon er niets gebeuren.

Op een nacht was het kind weer bijzonder onrustig. Het hield bovendien een beeldje in zijn handen geklemd, dat het niet wilde afgeven. De vader wilde niet dat zijn vrouw het kind dat beeldje afnam. De volgende ochtend vernamen de mensen dat de heks gestorven was. Daarop ging de moeder van het kind opnieuw naar de spiritist, die zei: "Gelukkig heb je het kind dat beeldje niet afgenomen, want de heks wilde het meenemen en dan zou het kind ook gestorven zijn!"