De heks in de kerk van Lanaken

In Lanaken woonde een vrouw die ervan verdacht werd een heks te zijn. Wanneer zij naar de kerk kwam, had zij altijd een kookpot, een pan of een koffiemolen bij zich. Zij zette deze voorwerpen achteraan bij het wijwatervat neer.

Vervolgens ging de vrouw gewoonlijk op de stoel van de vrouw van de brouwer zitten. Niemand durfde iets te zeggen, want men vreesde de toorn van de heks. De kerkgangers weken uit wanneer zij langskwam en hielden hun adem in.

Op een dag had de vrouw van de brouwer tot een man gesproken: “Wij gaan niet naar de mis. Jij mag op mijn stoel gaan zitten.” Toen de man op zondagochtend op die stoel ging zitten, sprak een andere vrouw tot hem: “Sta maar op, want jij blijft daar toch niet zitten. Zodra de heks komt, zal je moeten rechtstaan.”

Daarop antwoordde de man vastberaden: “Ik sta niet op, ik mag hier zitten.” De vrouw waarschuwde nogmaals: “Jij zal opstaan, je zult het wel zien!”

Even later fluisterde de vrouw met angst in haar stem: “Och God, ze staat achter je!” Op dat ogenblik kreeg de man een verschrikkelijke flauwte, waardoor hij de kerk moest verlaten. Hij had geen slag of stoot gekregen, maar de loutere aanwezigheid van de heks was genoeg geweest om hem te vellen.

Vanaf die dag durfde niemand meer op de stoel van de brouwersvrouw te gaan zitten wanneer de heks in de kerk was. De vrouw met haar kookpot bleef jaren de schrik van heel Lanaken.