Het laken van de dode in Nerem

Een meisje uit Nerem pochte altijd dat ze nergens bang voor was. Haar vriendinnen waren dat zo beu dat ze haar op de proef wilden stellen. Ze daagden het meisje uit om ’s nachts drie keer rond de kerk te lopen en elke keer op de kerkdeur te slaan. Het meisje nam de uitdaging zonder aarzelen aan.

Toen ze voor de tweede maal rond de kerk had gelopen, zag ze een witte schim op het kerkhof. In de overtuiging dat het een van haar vriendinnen was die haar probeerde bang te maken, liep ze recht op de schim af en trok het witte laken weg. Toen ze bij haar vriendinnen terugkwam, bleek niemand weggeweest te zijn. Het meisje ging ontzet naar de pastoor.

De pastoor raadde haar aan het laken terug te brengen en een pasgedoopt kind mee te nemen. Na lang smeken kreeg ze een kindje mee. Op het kerkhof zag ze het geraamte van haar eigen moeder. Toen ze het laken gooide, sprak het geraamte: «Als je dat onschuldig kind niet had meegebracht, zou ik je verscheurd hebben.» Het meisje was zo geschokt dat ze uiteindelijk van verdriet gestorven is.