Lange Jeanne van Elsegem

In de buurt van Elsegem woonden twee ongehuwde zussen op een boerderij. Van hun spaargeld hadden ze lammetjes gekocht, hun trots en vreugde. De dieren werden met alle zorg omringd.

Op een regenachtige oktoberdag hadden de vrouwen besloten hun lammetjes binnen te houden. Het weer was te slecht om de dieren naar buiten te laten. De zussen waren ervan overtuigd dat alle lammetjes veilig in de stal stonden.

Maar de buurt van Elsegem werd al geruime tijd geteisterd door een mysterieus wezen dat de mensen Lange Jeanne noemden. Niemand wist precies wie of wat ze was, maar iedereen was bang voor haar.

Op zeker ogenblik hoorden de zussen dat een van hun lammetjes buiten bij een stromijt stond te blaten. De vrouwen keken elkaar verbaasd aan.

«Het is toch niet mogelijk dat een van de lammetjes is uitgebroken», sprak een van hen. «Ik heb de dieren vijf minuten geleden nog water gebracht en ik ben er zeker van dat ik de deur goed heb gesloten.»

Toch gingen de vrouwen naar buiten en brachten het blatende lammetje terug naar de stal. Maar toen ze de dieren telden, stelden ze tot hun verbazing vast dat er een schaap te veel in de stal stond.

De zussen keken elkaar angstig aan. Hoe kon er een extra lam in hun stal staan? Ze hadden hun dieren zorgvuldig geteld en er klopte iets niet.

Toen gebeurde het ondenkbare. Het lammetje dat ze zojuist naar binnen hadden gebracht, opende zijn bek en begon te spreken met een menselijke stem: «Breng mij terug naar de plaats waar je mij gehaald hebt, want ik ben Lange Jeanne.»

Bij het horen van die woorden viel een van de vrouwen dood neer van schrik. Het sprekende lammetje verdween even geheimzinnig als het was verschenen. Lange Jeanne had opnieuw haar terreur verspreid over de streek rond Elsegem.