De Onttovering van Kerniel

In het kleine dorp Kerniel, onderdeel van Borgloon, hing een sombere reputatie. Bewoners spraken gefluisterd over hekserij en veel inwoners waren ervan overtuigd dat bovennatuurlijke krachten hen teisterden.

Een bepaalde vrouw uit het dorp was het ergst getroffen. Sinds jaren lag zij verlamd in haar bed, niet in staat zich te bewegen of te spreken. De plaatselijke priester kon niet helpen, en de dorpsarts had geen verklaring. Iedereen wist: zij was behekst.

Op een nacht arriveerde een vreemde man in Kerniel. Hij zei tegen de familie van de vrouw dat hij haar kon genezen. Hij zou een vuur aanleggen en iets speciaals voordragen. Maar er was een voorwaarde: als er zou worden geklopt op de deur, mocht niemand opendoen.

De vreemde man legde een groot vuur aan en begon luid voor te lezen uit een oud, merkwaardig boek, vol vreemde woorden. Plotseling klonk er hard op de deur. "Laat me binnen!" riep een krijsende stem. Maar niemand gehoorzaamde.

Uiteindelijk slaagde de heks erin naar binnen te dringen. Zij ging recht naar het vuur toe en begon zich dicht bij de vlammen te verwarmen. De man las voort uit het boek, harder dan ooit. De heks kon niet stilzitten; zij schoof steeds dichter bij het vuur. "Moet ik levend verbranden?" gilde zij uit pure wanhoop.

De man zei met ferme stem: "Maak ongedaan wat je hebt gedaan!" De heks, bevangen door angst, gehoorzaamde. Zij sprak tot de vrouw: "Sta op!" En de vrouw stond op. De vervloeking was verbroken en de heks verdween in de nacht.