De tovenaar van Nieuwenrode

In Nieuwenrode woonde vroeger een man die door iedereen werd gevreesd. Hij was een tovenaar die God noch gebod vreesde en met duistere krachten omging. Wanneer hij ergens op bezoek was geweest, gebeurden er vreemde dingen.

Zo kon een boerenfamilie na zijn bezoek plots geen boter meer karnen. Het roomijs weigerde te stollen, hoeveel moeite de boerin ook deed. De mensen fluisterden dat de tovenaar de schuld was, maar niemand durfde hem openlijk beschuldigen.

Een tijdje later werd de dochter van de boer ernstig ziek. De familie maakte zich grote zorgen en wist niet meer wat te doen.

In zijn wanhoop besloot de broer van het zieke meisje naar een waarzegster in Jette te gaan. De vrouw was bekend in de wijde omgeving om haar gave om betoveringen te doorzien.

De waarzegster sprak tot de jongen: «Bij jullie komt een grote man met een baard. Die heeft jullie betoverd.» De jongen herkende onmiddellijk de beschrijving van de tovenaar uit Nieuwenrode.

Ook in een café in de buurt had de tovenaar onheil gesticht. De dochter van de cafébaas was ziek geworden na zijn bezoek. Toen de cafébaas dezelfde waarzegster raadpleegde, kreeg hij exact hetzelfde te horen.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog ging de tovenaar nog verder met zijn duistere praktijken. Hij toverde ergens geld weg, waardoor mensen hun spaargeld kwijtraakten. De bewoners verstopten hun Belgisch geld onder het Duitse geld dat ze bovenaan legden.

Op een dag, tijdens een missie in het dorp, ging de tovenaar naar een pater toe met een onverwachte vraag: «Bestaat toverij echt?» De geestelijke antwoordde kalm dat toverij niets anders was dan kleingeestigheid van de mensen.

Of de tovenaar daardoor tot inkeer kwam, vertelt het verhaal niet. Maar de mensen van Nieuwenrode bleven hem wantrouwen en deden er alles aan om zijn bezoeken te vermijden.