Het Trou des Nutons bij Méry
Langs de oevers van de Ourthe, in het pittoreske Méry bij Esneux, bevindt zich een grot die al generaties lang het Trou des Nutons heet. De legende vertelt over kleine wezens die er woonden en de dorpelingen hielpen — totdat menselijke hebzucht een einde maakte aan de samenwerking.
1 De kleine schoenmakers
De inwoners van Méry wisten het al zo lang als iemand zich kon herinneren: in de grot aan de Ourthe woonden wezens die niet groter waren dan een hazelnootstruik hoog is. Ze noemden hen nutons en behandelden hen met respect, want de nutons waren nuttig. Elke avond konden de dorpelingen hun versleten schoenen voor de grot leggen, samen met een schoteltje melk. De volgende ochtend stonden de schoenen er weer, glanzend gelapt, met zolen zo stevig alsof ze nieuw waren.
Niemand had de nutons ooit goed gezien. Soms ving iemand een glimp op van een bruine muts of een kleine hand die achter een steen verdween. Maar de afspraak was duidelijk: laat voedsel achter, raak de grot niet aan, en stel geen vragen.
2 De hebzucht van de molenaar
De molenaar van Méry, een zekere Pirard, was een man die altijd meer wilde. Hij zag hoe de nutons elke nacht schoenen repareerden en bedacht een plan. Op een avond legde hij niet één paar schoenen neer, maar een hele kar vol — schoenen die hij in de omliggende dorpen had opgekocht voor bijna niets. Als de nutons ze allemaal repareerden, kon hij ze met winst doorverkopen.
De volgende ochtend stond de kar onaangeroerd. Geen enkele schoen was gerepareerd. Pirard probeerde het opnieuw, nu met twee schotels melk. Weer niets. De derde nacht sloop hij naar de grot om te kijken wat er aan de hand was. Bij het licht van zijn lantaarn zag hij dat de grot leeg was — geen spoor van de nutons, alleen een kleine hoop bladeren waar ooit bedjes hadden gelegen.
3 De stilte na de nutons
De nutons kwamen nooit terug. De dorpelingen van Méry waren woedend op Pirard, die door zijn hebzucht de hulp van de nutons had verspeeld. Zijn molen draaide nog jaren, maar het ging hem nooit meer voor de wind. De mensen fluisterden dat de nutons hem hadden vervloekt.
De grot bij de Ourthe staat er nog altijd, stil en donker. Op koude winteravonden leggen sommige bewoners van Méry nog steeds een schoteltje melk bij de ingang — meer uit traditie dan uit hoop. Maar wie weet, zeggen ze, misschien komen de nutons ooit terug als de mensen weer leren wat genoeg is.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
