De grot van Arthur

Na de slag bij Camlann waar hij dodelijk gewond werd door Mordred, stierf Arthur niet. Morgane zijn zus bracht hem naar Armoricaans Bretagne, tot de chaos van Huelgoat. Daar, in een diepe grot onder de reuzenblokken, sliep zij hem in met zijn twaalf trouwste ridders: Lancelot, Gauvain, Perceval, Bohort en de anderen. Allen slapen in harnas, het zwaard in de hand. Een oude vrouw waakt — Morgane zelf, zegt men. Eenmaal in de honderd jaar gaat zij naar buiten om te zien of Bretagne de koning nodig heeft.

In 1872 verloor de twaalfjarige herder Yann Le Pioufle een schaap in de chaos. Hij daalde af in een spleet tussen twee rotsen en kwam in een grote zaal. Achterin sliep een man op een troon, gekroond, zwaard in de hand. Rondom hem twaalf liggende ridders. Yann werd bang, week terug. Een oude vrouw verscheen: «Jongen, wat zoek je?» «Mijn schaap.» Zij wees hem het schaap, gehurkt aan de voet van de troon. «Neem het en ga. En vertel het aan niemand wat je gezien hebt — of vertel het wel, het maakt niet uit. Niemand zal je geloven.» Yann ging boven, vertelde. Men lachte. Op zijn zestigste probeerde hij de spleet terug te vinden: onvindbaar. Vandaag wijzen gidsen nog «de grot van Arthur» aan — maar dat is slechts een lege kamer, zegt men. De echte ligt verder en gaat slechts eenmaal per kind open.