De verzonken stad en de klokken onder zee
In de 5e eeuw, zegt de traditie, was het Île de Sein tien keer groter dan vandaag. In het hart lag de stad Enez-Sun met haar kathedraal en zeven klokken. Op een nacht werd zij verzwolgen. De Chaussée de Sein — een rifbaan die zich over tien kilometer ten westen van het huidige eiland uitstrekt — zou er het spoor van zijn.
1 De verzwelging
Volgens de Sein-legende vond de verzwelging plaats in 466 (datum die de traditie vasthoudt) in de Allerheiligennacht. De stad Enez-Sun telde zevenduizend inwoners, tweeentwintig kerken en een kathedraal. De provoost Konan weigerde de schatting aan de koning van Cornouaille te betalen; de koning vervloekte de stad. Tijdens de middernachtmis steeg de zee; in een kwartier was alles onder water. Slechts drie inwoners overleefden: een oude vrouw die bad in een kapel in het oosten (op wat het huidige Île werd), een herder die met zijn schapen op de hoogten was, en een kind dat op een plank tot het vasteland dreef.
2 De klokken
De zeven klokken van de kathedraal van Enez-Sun zijn nooit opgehouden te luiden. Op windstille nachten, op de chaussée, horen de Sein-matrozen ze — ver, dof, op regelmatige maat. Zeven slagen per uur, na elkaar. De traditie zegt: hoor je de zeven achter elkaar, dan sterf je in de week. Hoor je er slechts zes, dan is een klok die nacht voor jou stil — en zal je nog leven. De matroos Per Cuillandre, dezelfde die de Raz oversteek deed, zei in 1939 de zeven klokken te hebben gehoord op de ochtend van 1 september. Hij werd dezelfde dag opgeroepen voor de mobilisatie en stierf aan het front in 1940. De Sennanes vertellen het nog.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
