De brandende schaapherder
Op de hei bij Wolfheze sloeg op 7 augustus 1882 de bliksem in de schaapherder Lammert Bos en zijn 122 schapen. Sindsdien wordt op één zomeravond per jaar (7 augustus, donker) op die plek een figuur in vlammen gezien. Hij doet niemand kwaad. Hij wandelt.
1 De inslag
Het was een hete augustusdag. Lammert hoedde zijn kudde op de hei tussen Wolfheze en Heelsum. Om half drie ’s middags trok een onweer over. Lammert dreef de kudde naar een boom om te schuilen — een fout. Bliksem sloeg in. Lammert en de 122 schapen waren onmiddellijk dood.
2 De jaarlijkse wandeling
Sinds 1883 zien Wolfhezenaars op de avond van 7 augustus, na zonsondergang, op die plek een figuur in vlammen. Een man in mantel met een staf, omgeven door kleine vlammen die hem niet verteren. Hij wandelt drie keer rondom de plek waar hij stierf, en daarna naar het zuiden. Hij verdwijnt na vijftig stappen.
De vlammen zijn echt — in 1923 werd door een arts uit Arnhem een proef gedaan: hij plaatste papier op de plek na de wandeling. Het papier was geschroeid. De arts schreef in zijn rapport: «Hetzij sympathische dampen, hetzij brandende schaapherder, ik heb hier geen verklaring voor.» Het bord op de plek werd daarna geplaatst. Sinds 1923 wordt op 7 augustus geen mens op die plek gemeld na zonsondergang. De brandende schaapherder mag.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
