De bruid van Lochem
In de stad Lochem aan de Berkel werd in mei 1583 een bruiloft voorbereid tussen Lutgard van Hekeren en Reinhard van Bevervoorde. De Spaanse troepen lagen niet ver. Op de trouwdag verdween Lutgard. Drie maanden later vond Reinhard haar — niet zoals hij had gehoopt.
1 De ochtend van de trouw
Lutgard kleedde zich aan in haar kamer in het Hekeren-huis aan de Markt. Haar moeder en twee meiden hielpen. Om elf uur stuurde zij iedereen naar de kerk vooruit; ze wilde één moment alleen zijn. Toen de bode haar om half twaalf kwam halen, was de kamer leeg. Haar bruidskleed lag op het bed. Haar trouwring lag op de tafel. De kelderdeur stond open.
2 De zoektocht
De stad Lochem werd doorzocht. De Berkel werd afgevaren. De velden tussen Lochem en Vorden werden uitgekamd. Niets. Reinhard wachtte drie maanden in het Hekeren-huis, weigerde te eten zoals hij hoorde, sliep op de drempel van haar kamer. In augustus kwam een schaapherder uit Verwolde met een mededeling: in de oude turfkuilen ten noorden van Lochem had hij iets gezien.
3 De turfkuil
In de turfkuil lag Lutgard, op vier voet diep onder het turfwater. Haar bruidskleed had ze niet aan; ze droeg het simpele rouwkleed dat ze aan het bed had laten liggen. Op haar borst lag een briefje, in turf bewaard, leesbaar: «De Spanjaarden komen morgen. Ik wil hem dat niet aandoen. Hier ben ik veilig. Hou van Reinhard. Lutgard.»
De Spanjaarden waren de volgende dag inderdaad bij Lochem en eisten gijzelaars uit de adelstand. Reinhard begreep wat Lutgard had gedaan: zij had zichzelf weggehaald om hem niet voor haar te laten kiezen. Reinhard begroef Lutgard in de Lochemse Sint-Gudulakerk. Hij hertrouwde nooit. Hij stierf in 1610. Op zijn grafsteen, naast die van Lutgard, staat: «Hij is niet gevallen voor wie hij hield. Zij is gevallen voor hem.» In de Achterhoek wordt dit de bruid van Lochem genoemd.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
