De gouden stoel
In een Geldersch dorp — de bron noemt het niet, maar de versie is verbreid in de Liemers en de Achterhoek — woonde een schoenmaker, Geert Beckers, die zo arm was dat hij geen huur meer kon betalen. Op een dag, terwijl hij een vloerplank verving, vond hij eronder een gouden stoel.
1 De vondst
Geert vond de stoel onder zijn werkbank. Hij was van massief goud, klein, voor een mens van middelgrote lengte. Op de rugleuning stond één inscriptie in een taal die Geert niet kende. Onder de zitting was nog één holte met daarin drie gouden munten. Geert dacht een uur na.
2 Wat Geert deed
Geert tilde de stoel naar zijn werkplaats, smolt één been om met de smid van het dorp en betaalde drie maanden huur en zijn schulden. Met één been minder maakte de stoel scheef; hij zaagde een houten been ervoor. Hij zette de stoel niet weg. Hij zette hem in zijn deuropening met een bord erop: «Wie geen schoenen heeft en hier zit, krijgt schoenen voor niets.»
3 De stoel als bedrijfje
De armen kwamen. Geert maakte schoenen voor wie geen geld had; voor wie wel geld had, vroeg hij prijs. Het bedrijfje liep. Geert smolt nooit een tweede been. Hij gebruikte de munten uit de zitting alleen voor klanten met holes in de schoenen die ze niet zelf konden betalen.
Geert stierf in 1849. De stoel ging naar zijn dochter Henrica, die het bordje in de deur liet. Tot 1923 stond bij de Beckers in één niet nader genoemd Geldersch dorp een driebenige gouden stoel met een houten vierde been. In 1923 verdween hij — volgens de buurkinderen, omdat een stadse heer er een goed bod op deed en de Beckers het geld nodig hadden. Het dorp meent dat de Beckers vergeten waren waarvoor de stoel was. De stoel zelf staat nu mogelijk in een Amsterdams museum, in een hoek waar zonlicht hem niet meer raakt.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
