De heksenboom van Bladel

De zes heksen waren Marlene Hellingrath, Klara Heeswijck, Geertruid Mertens, Antje Mertens, Sophia Heesters en Truike Coopmans. Alle ouder dan 50, allen weduwe, allen werkzaam als kruidenvrouw, vroedvrouw of bedelaarster. Zij vergaderden onder de eik elke wassende maan vanaf 1797 (inrichting door Marlene). Geen tovenarij — volgens hun zelfbeschrijving in één notitie van Marlene 1809: «Wij praten. Wij delen kennis. Wij plannen wie volgende week wie zal helpen. Wij zingen drie liederen. Geen kwaad.» Geen Bladelse autoriteit nam ooit actie tegen hen.

14 oktober 1812: zware herfststorm. De zes heksen waren niet onder de boom — volle maan was net voorbij — maar in hun huizen. De boom kraakte rond middernacht en viel om drie uur ’s ochtends. Marlene werd op datzelfde moment wakker en hoorde — dit volgens haar dagboek — één stem (de stem van de boom): «Marlene, ik val. Wat doen jullie zes nu?» Marlene wist meteen wat te doen. Zij verzamelde de andere vijf bij dageraad onder de gevallen boom. Zij trokken twaalf eikels uit de takken (twee per heks), namen ze mee, plantten ze in zes Bladelse tuinen. In 2026 staan in Bladel zes eiken van 214 jaar oud, alle zes nazaten van de heksenboom. De heksen-vergadering verhuisde — volgens lokale traditie — van één boom naar zes; elke wassende maan komen de zes nazaten van de heksen (allen vrouwen) bijeen onder één van de eiken, op rotation. De huidige zes nazaten zijn: Anna Hellingrath (78), Bep Heeswijck (74), Greet Mertens (72), Tine Heeswijck (69), Suze Heesters (67), Marja Coopmans (65). Allen Bladelse, allen weduwe of alleenstaand, allen kennen het verhaal en de eiken. Bladel weet het. Niemand stoort.