De verdwaalde monniken van de Sint-Pietersberg
Onder de Sint-Pietersberg bij Maastricht loopt een doolhof van mergelgangen, eeuwenlang uitgehakt door de blokbrekers. Wie erin verdwaalt, is verloren, en het volk vertelt van vier monniken die dat op een noodlottige dag aan den lijve ondervonden.
1 In de doolhof van de berg
De blokbrekers hadden de berg van binnen uitgehold tot een eindeloos net van gangen, zo gelijk van vorm dat men na enkele bochten niet meer wist waar men was. Op een dag daalden vier monniken af, om te zien wat er onder de grond verborgen lag: koele hallen, oude tekeningen op de wanden, en de stilte van de diepte. Zij namen fakkels mee en telden op hun geheugen, zeker dat zij de weg terug zouden vinden.
2 Het licht dat uitging
Maar hoe dieper zij kwamen, hoe meer de gangen op elkaar leken, en toen hun laatste fakkel opbrandde, viel het volslagen donker over hen. Zij tastten langs de wanden, riepen, en liepen in kringen rond, want in die duisternis is de ene gang niet van de andere te onderscheiden. Men vond hen nooit levend terug. Sindsdien waarschuwt men in Maastricht ieder die de berg ingaat: neem meer licht mee dan je denkt nodig te hebben, en verlaat nooit de gemerkte weg, want de berg geeft niet terug wie zijn doolhof onderschat.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
