De zeemeermin van Westkapelle
Westkapelle, aan de uiterste westhoek van Walcheren, ligt achter een van de zwaarste zeedijken van het land, want hier beukt de zee ongehinderd op de kust. In de verhalen van de vissers hoort bij die woeste zee ook een meermin, half vrouw en half vis, die de mensen zou hebben gewaarschuwd.
1 De vangst in het net
Op een dag, zo vertelt men, haalden de vissers van Westkapelle iets vreemds in hun net: geen vis en geen mens, maar een wezen dat beide leek, een vrouw met een vissenstaart, een meermin uit de diepte. Zij spartelde en smeekte om terug te mogen naar zee, want het land was haar dood. Maar de mannen, verwonderd en hebzuchtig, wilden hun vangst niet loslaten en droegen haar mee naar het dorp, om haar te tonen als een wonder.
2 De waarschuwing die men niet volgde
De meermin, kwijnend op het droge, waarschuwde hen: laat mij gaan en berg uw schepen, want er komt een storm zoals gij er nog geen zaagt. Maar men lachte om haar, of durfde haar niet te geloven, en hield haar vast tot zij stierf, ver van haar water. Toen kwam de storm, precies zoals zij had voorzegd, en beukte op de kust van Westkapelle met een woede die schepen verbrijzelde en de dijk deed kreunen. Sindsdien zeggen de ouden dat men de stem uit de zee niet moet tarten: wie een waarschuwing uit het water in de wind slaat, krijgt het water over zich heen.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
