Lech en de witte adelaar

Lang geleden trokken drie broers met hun stammen door de wouden van Midden-Europa, op zoek naar vruchtbaar land om zich te vestigen. Ze heetten Lech, Czech en Rus. Na een lange tocht kwam het moment dat hun wegen zich zouden scheiden.

Czech trok naar het zuiden, waar hij het volk van de Tsjechen zou stichten. Rus trok naar het oosten, naar de eindeloze vlakten, en werd de vader van de Roes. Lech bleef nog even zoeken naar de juiste plek voor zijn mensen.

Op een avond hield Lech halt bij een oude eik op een heuvel. In de hoogste takken zag hij een machtige witte adelaar, die juist neerstreek bij zijn nest waar jongen wachtten. Achter de vogel gloeide de ondergaande zon rood aan de hemel.

Het beeld trof Lech diep: een witte adelaar, helder afgetekend tegen een rood veld. Hij nam het als een teken van de hemel dat hij hier, en nergens anders, zijn stad moest bouwen.

Lech stichtte op die plek zijn nederzetting en noemde haar Gniezno, naar het nest van de adelaar. Van hier uit groeide het rijk van zijn volk, de Polen, dat de naam van de streek en later van het hele land droeg.

De witte adelaar op het rode veld werd het wapen van dat rijk en is dat tot op de dag van vandaag gebleven. Gniezno geldt sindsdien als de wieg van Polen, de eerste hoofdstad waar alles begon.