De slag bij Waterloo
Op een regenachtige zondagochtend in juni 1815 stonden twee legers tegenover elkaar op de velden ten zuiden van Waterloo. Aan het einde van de dag was Napoleon verslagen, was Europa hertekend en lagen tienduizenden soldaten dood of gewond in de Brabantse modder.
1 De ochtend in de modder
De nacht voor de slag regende het onophoudelijk. De velden bij Waterloo veranderden in een modderzee. Napoleon wachtte tot de grond droger werd om zijn cavalerie in te zetten, maar de vertraging zou hem fataal worden.
Tegenover hem stond de hertog van Wellington met een bont leger van Britten, Nederlanders, Hannovaranen en Nassauers. Zij hadden zich verschanst op de heuvelrug van Mont-Saint-Jean. De Franse kanonnen openden het vuur rond het middaguur.
2 De aanval en het keerpunt
De hele middag lang bestormden de Fransen de geallieerde stellingen. De boerderij van Hougoumont brandde, het kruispunt van La Haie-Sainte viel, de infanterie wankelde. Wellington hield stand, maar nauwelijks.
Tegen de avond arriveerde het Pruisische leger onder veldmaarschalk Blücher uit het oosten. Napoleon zag zijn kans verkeren. Hij zond de Keizerlijke Garde naar voren — zijn beste troepen, die nooit waren verslagen. Maar ook zij braken op de geallieerde linie. Wellington gaf het sein voor de algemene tegenaanval.
3 De heuvel en de herinnering
Na de slag bleef het landschap littekens dragen. In 1826 werd de Leeuwenheuvel opgeworpen op de plek waar de Prins van Oranje gewond was geraakt. Driehonderdduizend kubieke meter aarde werd opgestapeld tot een heuvel van veertig meter, bekroond door een gietijzeren leeuw van achtentwintig ton.
Vandaag is het slagveld een herdenkingsplaats waar bezoekers uit de hele wereld naartoe komen. Onder de Leeuwenheuvel ligt het Mémorial, dat het verhaal vertelt van de dag die de geschiedenis van Europa veranderde — en van de tienduizenden die daar hun leven lieten.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging Oorlog en bezetting
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
