De hekserij in de stallen

Op een boerderij bij Hasselt had men pas een nieuwe meid in dienst genomen, toen er plotseling rare dingen begonnen te gebeuren. De koeien werden ziek en gaven haast geen melk meer. ’s Nachts waren de dieren in de schuur heel onrustig. Zij loeiden en stampten de hele nacht door.

De boerin begon te vermoeden dat de nieuwe meid een heks was. Het was immers pas begonnen toen het meisje in dienst was gekomen. De boerin besloot naar de paters van Hasselt te gaan om raad te vragen.

De pater luisterde geduldig naar het verhaal van de boerin en sprak: “Elke ochtend en avond moet je naar de stallen gaan wanneer de meid met de koeien aan het werk is. Ik geef je een klein doosje dat je moet meenemen en over drie weken terugbrengen. Je mag het doosje onder geen beding openmaken.”

De boerin nam het doosje mee en deed wat de pater had gezegd. Elke ochtend en elke avond ging zij naar de stallen om de meid te helpen met het melken en het verzorgen van de koeien. Na drie weken waren de koeien weer gezond en gaven zij volop melk.

De boerin ging terug naar de pater en zei opgelucht: “Nu is alles weer in orde! Maar vertel mij, wat zat er in dat doosje?” De pater lachte en antwoordde: “In dat doosje zat helemaal niets. De meid kende het werk niet en ze had hulp nodig. Dat was de enige oorzaak van je problemen.”

De boerin stond versteld. Er was helemaal geen hekserij in het spel geweest. De nieuwe meid had simpelweg hulp nodig gehad bij het verzorgen van de koeien. De paters van Hasselt hadden met hun wijsheid het probleem opgelost zonder ook maar één gebed tegen hekserij uit te spreken.