De grote slang

Niemand kende de naam van de slang, maar iedereen in Theux kende haar aanwezigheid. Le Grand Serpent werd zij genoemd—de Grote Slang—omdat haar lengte onvoorstelbaar was.

Sommige zegden dat zij korter was dan de muren van het kasteel, anderen dat zij het hele landgoed rond Franchimont kon omwinden. Haar schubben zouden schitteren in het maanlicht als edel metaal, en haar ogen waren zo groot als wagenwielen.

Zij woonde niet in een hol, maar onder de grond zelf, in holten die zij met haar enorme kracht had uitgegraven.

Rond het jaar 1500 circuleerden er verhalen dat de slang een immense schat bewaakte. Dappere schatzoekers uit de omgeving van Spa en Liège trokken naar de ruïnes van Franchimont.

Wat zij vonden, was niet wat zij hadden verwacht. In de nacht hoorden zij het geluid van schubben over stenen, het sissen van een ademhaling groter dan een orkaan. Vervolgens zagen enkele overlevers later berichten dat zij grote kronkels van bloed hadden gezien, en voelsprieten dik als boomstammen.

Geen enkele schatkzoekergroep keerde volledig terug.

De wijze vrouwen van Theux leerden hun kinderen: de slang is geen vijand, maar een geest van het bos. Zij bewaakte niet uit hebzucht, maar uit orde.

Wie het bos met eerbied betrad, hoorde slechts het fluisteren van haar lijf in de verte. Wie het bos wilde beroven, ontmoette haar zonder gena.

In de jaren die volgden, groeide het bos rond Franchimont wilder en sterker. Sommigen zeggen dat de slang er nog steeds is, groter wordend met elk voorbijgaand jaar.