De Duivelspiek
De Duivelspiek is een van de meest angstaanjagende natuurmonumenten van de Semois-vallei. Een scherpe, vrijwel rechte rotspiek steekt uit boven de rivier, en volgens lokale legendes zou de duivel zelf dit monument hebben gesneden als zijn persoonlijke troon.
1 De snijdende hand van de duivel
Volgens een oude legende hief de duivel zich zelf uit de hel en vloog door de lucht naar de Semois-vallei. Hier, gezegd men, vond hij een steen naar zijn zin—een plek waar hij kon uitkijken over alle zondaars beneden. Met zijn magische kracht sneed hij de rots als een mes door boter, en vormde zo een piek zo scherp dat zelfs vogelenveren ervan zouden verbleken.
De rots werd zijn troon, zijn waarnemingspost. Iedere stormnacht zou hij daar zitten, lachend om menselijke ellende beneden in de vallei. Geen mens durfde in de buurt te komen—de plek stonk naar sulfuur en angst.
2 De hermiet en de duivel
Maar er was één man dapper genoeg om zich aan de duivel te stellen. Een heilige hermiet trok naar de Duivelspiek en daagde het kwade uit. In een verschrikkelijke nacht van voortekenen en bliksem vochten zij beiden, de hermiet met alleen geloof en de duivel met hele legioenen van duisternis.
Tegen alle verwachtingen in wist de hermiet de duivel te verslaan. De demon vluchtte in schande, en de hermiet bleef achter op het rotspunt, als geestverschijning die de plaats voorgoed beschermde. Het kwaad kon niet meer daar huizen.
3 De piek vandaag
Vandaag de dag staat de Duivelspiek als een natuurwonder boven de Semois. Bezoekers kunnen hier aankomen via de Promenade des Échelles, een pad vol klimmers en voetgangers in warme seizoenen. Toch voelen velen nog steeds iets duisters hier—een koude luchtvoorraad, een onverklaarbare angst.
Op stormnachten spreken mannen van en schaduw op de piek—een silhouet dat eruitziet als een figuur op een troon. Of het de duivel of de heilige hermiet is die waakt, niemand durft het zeker te zeggen. Misschien beiden.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
