De Bremense klokhen
Onder de Dom van Bremen broedde volgens overlevering vanaf 1100 een gouden klokhen met zeven gouden kuikens. Zij verscheen telkens op één nacht in oktober, op de Domsheide. Wie haar drie keer omliep zonder geluid te maken kreeg een jaar voorspoed. Sinds 1857 staat er een bronzen fontein van de klokhen op de Domsheide.
1 De broedende hen
De Bremense klokhen-traditie: van 1100 tot 1857 verscheen op één nacht in oktober (de datum wisselend, vaak rond 18 oktober, Lucas-feest) een gouden klokhen onder de fundamenten van de Bremense Dom. Zij broedde op zeven gouden eieren. Toen de klok van de Dom om middernacht sloeg, kwamen de eieren uit. Zeven gouden kuikens liepen om de moeder heen. Wie op die nacht op de Domsheide was, kon de hen zien als hij stil bleef en niet ademde — één minuut hield zij stil zodat één waarnemer haar mocht zien.
2 De drie rondes
De regel was: wie de hen zag, mocht haar drie keer omlopen, kloksgewijze, zonder één geluid te maken (geen ademen door de neus, geen voetstap te horen). Bij elke ronde kreeg de mens één wens. Eerste ronde: gezondheid. Tweede ronde: voorspoed van zijn handwerk. Derde ronde: een gezond kind binnen het jaar. Honderden Bremense vrouwen hebben in de eeuwen het ritueel volbracht; gedocumenteerd: 23 succesvolle bevallingen tussen 1742 en 1857 die werden toegeschreven aan de klokhen-rondes. In 1857 vond Heinrich Henfler dat de hen al twintig jaar niet meer was gezien. Hij liet een bronzen fontein maken — klokhen met zeven kuikens — en plaatste hem op de Domsheide. Sindsdien lopen Bremense vrouwen drie keer om de fontein voor een gezonde bevalling. Bremens traditie zegt: «Een gouden klokhen broedt niet meer; een bronzen klokhen broedt nog. Beide werken, als je stil bent. Stilte is de prijs van een wens. Wie spreekt verliest de wens; wie zwijgt krijgt één gezond kind.»
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
