De monnik van de Wendelstein
De Wendelstein, met 1838 meter een van de bekendste bergen van Oberbayern, draagt op zijn top sinds 1718 een kleine bedevaartskapel. Volgens de oude Bayrischzeller sage staat naast de kapel een opgerichte stenen pilaar die ooit een levende monnik was — tot Onze-Lieve-Vrouw zijn smeekgebed verhoorde.
1 De winter van 1517
In de winter van 1516 op 1517 viel in Oberbayern zoveel sneeuw dat de boeren van het Manigartal niet meer konden uitvaren met hun karren. Het vee bevroor in de stallen. De graanvoorraden waren in januari op. De honger sloeg toe. De pastoor van Bayrischzell ging naar het klooster van Mariazell in Oostenrijk om voorraad te halen, doch de paskoeneien waren dichtgesneeuwd. Hij keerde terug zonder graan.
2 De monnik klimt op
In het kloostertje van Au am Inn leefde een oude lekenbroeder, Bruder Wendelin. Hij was niet wijs, niet geleerd, niet sterk; hij hoedde de geiten van het klooster. Toen hij hoorde dat het volk leed, sprak hij tot de abt: «Ik ga op de hoogste berg klimmen die ik vinden kan. Daar bid ik tot Maria, dat zij de winter wendt.» De abt knikte en gaf hem zijn zegen.
Bruder Wendelin verliet het klooster in een dunne pij. Drie dagen liep hij door de sneeuw, op weg naar de hoogste berg ten zuiden van het Manigartal — de berg die tot dan toe naamloos was. Op de derde avond bereikte hij de top, half bevroren, met blauwe lippen. Hij knielde in de sneeuw en bad: «Maria, wend de winter, dat het volk te eten krijge. Ik geef u alles wat ik nog heb — mijn lichaam, mijn ziel, mijn geiten.»
3 De steen op de top
Op het ogenblik dat Wendelin uitgesproken was, zag hij hoe boven hem de wolken openbraken en de zon doorkwam. De sneeuw onder hem begon te smelten. De wind keerde van noord naar zuid, en uit het zuiden kwam warmte. Wendelin zelf hief zijn armen op naar de hemel om te danken — doch op dat ogenblik bevroor hij in zijn houding, zoals hij stond. Hij werd steen.
De volgende ochtend kwamen de boeren van Bayrischzell naar boven om te zien wat er was gebeurd. Zij vonden Bruder Wendelin in steen veranderd, met armen omhoog, op de top. De winter was voorbij; de zon scheen. De boeren noemden de berg sindsdien Wendelstein — de steen van Wendelin. In 1718 werd op de top een kapel gebouwd ter ere van Onze-Lieve-Vrouw die de winter had gewend, en de stenen monnik werd in een hoek bij de kapel achtergelaten. Tot vandaag staat hij daar — armen nog omhoog, vragend en dankend tegelijk.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
