Het Beest van Gévaudan
In de bergachtige streek van Gévaudan, het huidige departement Lozère, doolde tussen juni 1764 en juni 1767 een ondier rond dat geen enkele jager kon vellen. Het beest verscheurde herders, herderinnen en kinderen, ontweek dragonders van de koning, en werd het schrik van heel Frankrijk. Tot op vandaag weet niemand met zekerheid wat de Bête du Gévaudan was.
1 De eerste aanvallen
Op 1 juni 1764 zat een herderin uit Saint-Etienne-de-Lugdarès haar koeien te hoeden in het bos van Mercoire, op de grens van Gévaudan en Vivarais. Plots schoot er een groot beest op haar af — geen wolf, zo zou ze later zweren, maar iets vreemders, met een korte snuit, fonkelende ogen en een vacht als die van een everzwijn. De stieren in haar kudde joegen het dier weg. Zij overleefde, maar het was de eerste verschijning van wat al snel «la Bête» zou heten.
Op 30 juni werd het eerste slachtoffer gemaakt: Jeanne Boulet, veertien jaar oud, gedood bij Les Hubacs. Toen zij begraven werd op 1 juli, vermeldde de pastoor in het kerkboek «tuée par la bête féroce» — gedood door het wilde beest. Het was de eerste van bijna honderd inschrijvingen die in drie jaar tijd zouden volgen.
Dit verhaal is voor Supporters
Je las de opening. De volledige vertelling — alle hoofdstukken, in vier talen — is er voor wie Heimweer steunt. Eénmalig, levenslang toegang tot alle premium-verhalen.
Word Supporter
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
