Het Kiddelsmehnchen van de abdij

In de abdijgebouwen van Echternach spookte een kobold die onder de naam Kiddelsmehnchen bekend is en de bewoners van dat gebouw veelvuldig plaagde.

Een oude man, die dag en nacht in een van de bijgebouwen doorbracht om potas te branden, kreeg zeer vaak bezoek van de kobold. Terwijl de goede oude man, het gezicht in de handen begraven, rustig bij zijn ketel zat en bad, trad het kleine kereltje vaak binnen en begon op een aambeeld dat ernaast stond te hameren, zodat de vonken wijd in het rond stoven en het gebouw ervan trilde.

De oude liet de zonderlinge smid rustig doen, en die verwijderde zich weldra weer stom, zoals hij gekomen was.

Diezelfde man kreeg ook vaak de opdracht een nabijgelegen doekbleek bij nacht te hoeden.

Eens zag hij iemand in het duister binnensluipen en om het linnen heen wandelen. Hij riep hem aan. Maar omdat hij geen antwoord kreeg, volgde hij hem tot aan de deur.

Toen hij de vermeende dief hier bij de hals wilde grijpen, verging die in damp. Nu pas merkte hij dat hij door het Kiddelsmehnchen beetgenomen was.

Vaak, wanneer de portiersmensen in de avond rustig in de kamer zaten en de kinderen al te bed waren, maakte de kobold in de gangen en op de trappen zo een getrappel, gepolder en kindergeschreeuw, alsof gangen en trappen met paarden en ezels waren gevuld, en alsof de verschrikte kinderen om hulp riepen.

Maar ging men buiten kijken en wilde men de kinderen kalmeren, dan vond men alles rustig en van het spook geen spoor.

Niet zelden liet het Kiddelsmehnchen zich in de gedaante van een ton van het dak van het abdijgebouw vallen. Wanneer dan alles toeliep om de oorzaak van dat verschrikkelijke gepolder te zien, vond men weer helemaal niets.