Mans van de Maone

14 oktober 1732 om half tien ’s avonds zat Annie alleen op de drempel van haar ouderlijke huis te kijken naar de volle maan. Zij voelde één hand op haar schouder. Een kleine man (driekwart meter hoog, oude grijze man, in zilveren mantel) stond naast haar. Hij zei: «Annie, ik ben Mans van de Maone. Ik heb je drie jaar gevolgd. Ik geef je een maan-jaar — van vandaag tot 14 oktober 1733. In dat jaar zal je één keer per maand een vraag krijgen die je in de maan kunt zien. Beantwoord de vraag goed; dat is mijn geschenk.»

Annie kreeg twaalf vragen, één per volle maan. Eerste: «Wat doe je morgen voor je moeder?» Tweede: «Wat doe je voor je broer die je niet mag?» Derde: «Wat geef je aan een armen?» Etc. Annie antwoordde elke maand. Mans verscheen elke keer kort om antwoord te horen, glimlachte, verdween. Op 14 oktober 1733 zei Mans: «Annie, je hebt twaalf vragen goed beantwoord. Je hebt een maan-jaar geleefd. Nu krijg je een leven gelijk — ieder jaar één vraag, geen Mans meer, maar je weet hoe te antwoorden.» Mans verdween voor altijd. Annie leefde tot 1804 (op haar tachtig), kreeg vijf kinderen, was bekend in Markelo voor haar «altijd-juiste raad». Op haar graf staat: «Annie van de Maone — zij wist te antwoorden.»