Old Minneke

Old Minneke verschijnt op kerstnacht (24 op 25 december) tussen middernacht en drie uur ’s ochtends. Zij komt aan de slaapkamer van één Twents kind — nooit het rijkste, vaak een kind dat tijdens het jaar iets heeft verloren of moeilijk heeft gemaakt. Het kind wordt wakker. Old Minneke, klein, oud, zacht, zit op de bedrand. Zij stelt één vraag.

De vraag is altijd dezelfde: «Kindje, wat zou je willen geven aan iemand die jou niet kent?» Het kind antwoordt slaperig. Old Minneke luistert, raakt het kind één keer over het hoofd, glimlacht, verdwijnt. Het kind valt weer in slaap. De volgende ochtend herinnert het kind het bezoek — soms levendig, soms vaag, soms helemaal niet. Wel altijd herinnert het kind één wens: het wil dat dag één ding aan een vreemde geven. Het doet dat (vaak een tekening, een snoepje, een zelfgemaakt kruisje, soms gewoon een glimlach). Sinds 1832 hebben volgens Twentse traditie naar schatting 1.800 Twentse kinderen Old Minneke gezien. Geen kind heeft eraan onthouden te geven. Twentse traditie zegt: Old Minneke maakt geen kerstmis — zij maakt het kerstmis-kind, dat zelf de gever wordt voor een vreemde, en daarmee de wereld licht maakt.