Een heel gewoon meisje uit Hunsingo

In 1880 stelde de regering een «onderwijs voor meisjes»-wet voor. De plattelandsdorpen moesten elk apart een school regelen, of er kwam geen onderwijs. Anna stelde één eenvoudige circulaire op — geen krant, geen krant-stijl — en stuurde die naar de burgemeesters van 47 Hogelandse dorpen. Inhoud: «Geachte burgemeester. Ik ben moeder van vier dochters. Onze meisjes leren niets als wij niets doen. Ik stel voor: een school voor één maand per jaar, in iedereens kerk, op zondag voor de mis. Ik onderwijs gratis. Mijn drie buurmeisjes ook. Wie wil meedoen, schrijf terug.» Acht-en-twintig burgemeesters schreven terug ja.

Vanaf januari 1881 onderwezen Anna en haar drie buurmeisjes één maand per jaar in de zondag-voor-de-mis-uren in 28 Hogelandse dorpskerken. Lees, schrijf, rekenen. Tien jaar later (1891) hadden 4.700 Hogelandse meisjes basisonderwijs gehad. Een aantal werd later verpleegster, één werd dokter (in 1903), en de helft trouwde later dan de gemiddelde Groningse vrouw. Anna stierf in 1910 op haar zesenzeventigste, in Hunsingo, in slaap. Het Hogelandse spreekwoord sinds 1910: «Heel gewoon, op de Hunsingo-manier» betekent: gewoon iets doen dat de hele streek vooruitduwt.