Smok Wawelski, de draak van de Wawel

In de dagen van koning Krak, de stichter van de stad, dook uit de grot in de Wawelheuvel een draak op. Elke dag kroop het monster naar buiten en verslond het schapen, koeien en soms een herder die niet snel genoeg vluchtte.

De koning beloofde zijn dochter en de troon aan wie het beest kon doden. Ridder na ridder trok ten strijde, in glanzend harnas en met scherp zwaard. Geen van hen keerde terug. De draak was te groot, te sluw en te woedend.

Toen kwam een arme schoenmakersleerling, Skuba genaamd, met een plan dat niets met kracht te maken had. Hij nam een schapenvacht, vulde die met zwavel en pek, en naaide het geheel weer dicht tot het op een echt schaap leek. In het holst van de nacht legde hij het lokaas voor de grot.

Bij het eerste ochtendlicht verscheen de draak, hongerig als altijd, en verslond het nepschaap in een hap. De zwavel begon in zijn buik te branden met een vuur dat niet te blussen was.

Waanzinnig van de dorst rende het monster naar de Wisla en dronk en dronk, tot het zoveel water in zich had dat het uiteenspatte. Zo kwam er een einde aan de draak, niet door het zwaard van een ridder maar door het verstand van een eenvoudige jongen.

Skuba kreeg zijn beloning, en Kraków groeide uit tot een machtige stad. Nog altijd tonen de gidsen de Drakengrot onder de Wawel, en het vuurspuwende bronzen beeld herinnert iedereen aan de list die de stad redde.