De Vervloekte Jager

In de tijd der kruistochten leefde in Bouillon een rijke en machtige jager genaamd Marnix de Semois. Hij was een man van groot vermogen, eigenaar van uitgebreide bossen en velden, en hij beschouwde zichzelf als meester van alles wat hij zag. Zijn roem als jager verspreidde zich naar alle hoeken van Wallonië. Maar Marnix had één groot gebrek: hij had geen respect voor de heiligdagen of de geboden van de Kerk.

Bijzonder op de zondag van Pasen, wanneer alle christenen naar de mis gingen en zich van jacht onthielden ter eere van de Heer, zou Marnix juist het wildst jagen. Hij jaagde herten, zwijnen en vogels zonder onderbreking, en hij lachte schamper naar de priesters die hem waarschuwden. Zijn bedienden, bevend van angst voor zijn grilliger humeuren, gedroegen zich als schapen zonder eigen wil.

Op een gruwelijke Paasnacht, toen de maan bloedrood aan de hemel stond, stelde Marnix zijn jacht boven alles uit. Hij riep zijn jachthonden bijeen, twaalf sterke dieren met tanden scherp als dolken, en hij zwoor plechtig dat hij deze nacht de grootste prooi zou vangen die ooit was gezien. Maar terwijl hij dieper de bossen introk, zag hij iets onmogelijks: een groot wit hert, met twee gouden horens die in het duister glansden als de sterren zelf.

Marnix jaagde dat hert het hele nacht lang, door het kreupelhout en over de rotsen van de Semois. Maar hoe hard hij ook liep, het dier bleef altijd net buiten bereik. Aan het einde van de nacht, uitgeput en wild van verlangen, hoorde hij plotseling een stem als donder uit de hemel: "Jager zonder godsvrucht, je hebt gekozen voor eeuwige jacht zonder rust, zonder verlossing."

Vanaf die nacht zeggen de dorpelingen dat Marnix werd verdoemd om voor eeuwig door de bossen te jagen. In stormachtige nachten horen reizigers het geluid van galopperende paarden en blaffende honden door de Semois-vallei galmen. Soms zien zij schimmen voorbijflitsen—een man te paard, zijn gezicht vertrokken van wanhoop, gevolwd door zijn twaalf verdoemde dieren. Zij jaagt naar iets dat nooit kan worden gevangen, naar verlossing die nooit zal komen.

De oude bewoners waarschuwen hun kleinkinderen: op Paasavonden, als de maan vreemd aan de hemel hangt, moet je binnen blijven. Want de vervloekte jager gaat voorbij, en wie hem ziet wordt meegevoerd in zijn oneindige jacht, voor altijd verdoemd om met hem door de bossen van de Semois te zwerven.