Het ontstaan van de springprocessie

Wanneer de beroemde springprocessie van Echternach is ontstaan, weet men niet precies. Men plaatst het ontstaan in de tijd van de heilige Willibrord, ter ere van wie zij jaarlijks op de dinsdag na Pinksteren wordt gehouden.

Bij de volgende gelegenheid zou zij zijn ingesteld.

Al het vee in deze streken werd getroffen door een eigenaardige ziekte. De dieren raakten daardoor in zo’n razernij dat zij bleven springen tot zij dood neervielen.

Voor een boerengemeenschap is dat geen curiositeit maar een ramp. Het vee was het kapitaal, de trekkracht, de melk en het vlees van een heel dorp tegelijk. Wie zijn koeien verloor, verloor alles.

In die nood nam men zijn toevlucht tot de heilige Willibrord en beloofde jaarlijks springend naar zijn graf te bedevaarten. Toen hield de ziekte op.

Een tijdlang heeft men de processie nagelaten. Maar toen brak ook meteen de springwoede onder het vee weer uit. Sinds die tijd hoedt men zich ervoor de processie achterwege te laten.

Daarmee is het verhaal van een ander soort dan een gewone heiligenlegende. Het legt niet alleen uit waarom men springt, het legt uit waarom men niet mag ophouden. Een belofte die eenmaal is gedaan en die eenmaal heeft gewerkt, is niet meer vrijblijvend. Wie haar breekt, krijgt de plaag terug. Zo houdt een stadje een gebruik meer dan duizend jaar in stand.