De driebenige haas van Echternach

De abt van het klooster van Echternach was tevens hoogrechter en had over leven en dood te beslissen. Een soldaat werd door hem wegens een zwaar vergrijp veroordeeld tot onthoofding bij het kruis aan de overzijde van de brug.

De veroordeelde hield niet op te betuigen dat hij onschuldig was. Toen men hem toch ter dood leidde, zei hij dat men daaraan zou herkennen dat hij onschuldig was geweest: hij zou na zijn dood voortbestaan als een driebenige haas.

En inderdaad, nauwelijks was hij onthoofd of er liep een driebenige haas van de gerechtsplaats weg.

Sindsdien wordt hij zeer dikwijls gezien, vooral op de brug. Hij laat zich niet ongestraft plagen. Toen iemand hem met een knuppel wilde slaan, kreeg die van onzichtbare hand een jammerlijk pak slaag.

Enkele soldaten die bij de Sauerbrug op wacht stonden, hadden samengelegd voor een feestmaal. Zij zaten nog niet lang aan tafel toen zij een driebenige haas in hun midden bemerkten. Omdat jij niet betaald hebt, zeiden zij, mag jij ook niet meedoen, en zij wilden hem wegjagen met slagen.

Op dat ogenblik regende het klappen op hen neer, zo hard dat horen en zien hun vergingen.

In de Mockesee spookt het ’s nachts om twaalf uur, omdat de driebenige haas daar op dat uur rondgaat.

Het verhaal doet iets dat volksverhalen vaker doen: het geeft de veroordeelde het laatste woord. De abt had de macht, het vonnis werd voltrokken, en toch houdt het dorp eeuwenlang vol dat de man onschuldig was. Het bewijs is het dier zelf. Drie poten in plaats van vier, een lichaam dat niet klopt, een teken dat er iets is misgegaan.

En wie dat teken vervolgens ook nog eens uitlacht of ermee gooit, merkt dat de zaak niet gesloten is.