Dronken Jaap ontmoet de duivel
Jaap Boomsma uit een Geldersch dorp dronk te veel. Op een nacht, op de weg naar huis na sluitingstijd, kwam hij één man tegen die hij niet kende. De man was niet dronken. De man bood Jaap een lift aan op zijn paard. Jaap ging mee. Onderweg merkte Jaap dat de man niet helemaal man was.
1 De rit
Het paard van de man was zwart, met één witte ster op het voorhoofd. Jaap zat achter de man op het paard. De man droeg geen mantel die door de wind werd bewogen. De man rook niet zoals andere mensen. Jaap, dronken maar niet helemaal dom, vroeg: «Bent u soms de duivel?» De man zei: «Ja.» Jaap zei: «Goed. Ik wil dan graag een raadsel doen.»
2 Het raadsel
Jaap zei: «Ik geef u een raadsel. Als u het oplost, mag u mijn ziel hebben. Als u het niet oplost, zet u mij thuis af en gaat u weg.» De duivel zei: «Akkoord. Stel je raadsel.» Jaap, in zijn dronkenschap, zei: «Wat is dat: het is groter naarmate er minder van is, en kleiner naarmate er meer van is?»
3 De duivel kon het niet
De duivel reed door en dacht na. Een uur. Twee uur. Drie uur. De zon kwam op. De duivel had nog geen antwoord. Hij zette Jaap af bij Jaaps voordeur. Hij vroeg: «Wat is het antwoord?» Jaap zei: «Mijn dorst.» De duivel keek hem aan, geergerd. De duivel zei: «Dat is geen oplosbaar raadsel. Het is jouw private dorst.» Jaap zei: «Het is een raadsel als ieder ander. U kon het alleen niet ontstaan omdat u nooit dorst hebt.»
De duivel reed weg. Jaap dronk de volgende avond opnieuw, want de dorst was nog steeds groter naarmate er minder van was. De Geldersche traditie zegt: dronkaards lossen geen raadsels op, maar maken raadsels die niet uitlegbaar zijn. Dat is hun bescherming. De duivel rijdt na één nacht met een dronkaard niet meer hetzelfde paard.
Vie FelineKattengedrag en vachtverzorging
Heimweer.be — Europees Erfgoed Bewaard
