De Valkhof van Karel de Grote

Karel de Grote, keizer van een rijk dat half Europa besloeg, koos volgens de overlevering de heuvel bij Nijmegen als een van zijn geliefde verblijfplaatsen. Vanaf het Valkhof keek hij uit over de Waal en de wijde rivierlanden. Hier zou hij recht gesproken, feesten gehouden en zijn ridders om zich verzameld hebben. In de verhalen die later opbloeiden, werd het hof een plaats van glans, waar de grote daden van keizer en paladijnen begonnen.

Rijken vergaan, en ook de palts van Nijmegen viel ten prooi aan de tijd en aan latere oorlogen; het grootste deel werd afgebroken. Toch bleef er iets staan: de kleine Karolingische kapel, een van de oudste stenen gebouwen van het land, en een stuk muur dat men de Barbarossaruine noemt, naar een keizer die er eeuwen na Karel bouwde. Wie vandaag over het Valkhofpark loopt, wandelt over de plek waar de legende van de grote keizer in Nijmegen wortel schoot, en waar oude stenen nog fluisteren van een hof dat ooit het middelpunt van een rijk was.